Czasem człowiek siada spokojnie do kawy, chce coś napisać, sprawdzić statystyki, może wrzucić nowy wpis… i nagle okazuje się, że blog po prostu nie istnieje. Dokładnie tak było u nas.
Najpierw pojawiły się ograniczenia — kilka podstron przestało się wyświetlać. Pomyśeliśmy: drobiazg, pewnie jakiś błąd techniczny. Chwilę później przyszła informacja od Bloggera: blog został wyłączony z powodu naruszenia zasad, a dokładniej — podejrzenia o złośliwe oprogramowanie.
Brzmi poważnie. Problem w tym, że my żadnego złośliwego oprogramowania nie instalowaliśmy, nie dodawaliśmy, nie kombinowaliśmy. Blog to zwykłe wpisy, trochę HTML-a, kilka dodatków. A jednak — coś poszło nie tak.
Po krótkim dochodzeniu okazało się, że źródło problemu najprawdopodobniej znajdowało się poza samym Bloggerem. Jedna ze stron, do której odwoływały się elementy na blogu, była zainfekowana. Nie musiała to być nawet nasza treść — wystarczyło, że gdzieś pojawił się link, osadzenie albo zasób z tej domeny.
Efekt? Cały blog został potraktowany jako potencjalnie niebezpieczny.
Na szczęście po zgłoszeniu do ponownej weryfikacji i usunięciu problematycznych elementów blog został przywrócony. Teoretycznie wszystko wróciło do normy.
Teoretycznie.
Bo w praktyce okazało się, że część stron nadal nie działa. Nie zostały usunięte, nie zniknęły — po prostu przestały być widoczne dla czytelników. I tu zaczyna się ciekawsza część tej historii.
Algorytmy nie zapominają tak łatwo.
Niektóre podstrony najwyraźniej zostały wcześniej oznaczone jako podejrzane i mimo że problem został rozwiązany, nadal wymagają ręcznego sprawdzenia. Każdą z nich trzeba zgłaszać osobno do ponownej weryfikacji, czasem uprzednio usuwając elementy, które mogły być przyczyną problemu — linki zewnętrzne, osadzone treści, a nawet zdjęcia hostowane poza Bloggerem.
To trochę jak sprzątanie po remoncie: główna robota zrobiona, ale w kątach wciąż coś zostaje.
Cała sytuacja daje do myślenia. Bo pokazuje jedną ważną rzecz: w dzisiejszym internecie nie odpowiadamy już tylko za to, co tworzymy sami. Odpowiadamy też za to, do czego linkujemy, co osadzamy i z jakich źródeł korzystamy.
Czasem wystarczy jeden niepozorny element, żeby całość została potraktowana jako zagrożenie.
Czy to dobrze? Trudno powiedzieć. Z jednej strony zwiększa bezpieczeństwo użytkowników. Z drugiej — potrafi solidnie uprzykrzyć życie komuś, kto po prostu prowadzi bloga.
Na razie pozostaje cierpliwość i systematyczne przywracanie kolejnych stron do życia.
A przy okazji — mała lekcja na przyszłość: im mniej zewnętrznych dodatków i niepewnych źródeł, tym spokojniejsza głowa.
Bo jak widać, czasem wystarczy jeden link, żeby wszystko na chwilę zniknęło.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz